تبليغاتX
تنهایی که حالا کــلی دوست خــوب داره

 
 

یادمـــــــــان باشـــــد

گاهی وقتـا چقد سـاده عروسک می شیـم نه لبخند می زنیم نه شــکایت می کنـیـــــم فقـــط احمـــقانــــه ســکوت می کنیـــم يادمـــــان باشـــد از امـــروز جفايي نكنيــــم گـر كه در خويش شكسـتيم صدايي نكنيم خود بتازيـم به هــر درد كه از دوسـت رسد بهـــــر بهبــود ولـي فكـر دوايي نكنيــــم جاي پرداخت بـه خود بر دگران انديشيــم شكوه از غيـر ، خطا هست ،خطايي نكنيـم يـــــاور خويش بدانيـــــــم خـــدا يـــــــاران را جز به يـاران خدا دوست ، وفايي نكنيـم يادمــــان باشـــد اگر خاطـــرمان تنــها ماند طلــب عشـق ز هـر بي سـر و پايي نكنيم یادمـــان باشد اگر این دلمان بی کس شـــد طلـب مهــــر ز هــر چشـم خماری نکنیـــم گر كه دلتنــگ از اين فصــل غريبـانه شـديم تا بهــاران نرسيــده ســت هــــوايي نكنيم گــله هــرگز نبـــود شيــوه ي دلســوختگــان با غـــم خويش بســــازيم و شفـــايي نكنيم يادمــــــان باشد اگــر شاخه گلي را چيـديم وقـــت پرپر زدنــــش ســوز و نوايي نكنيــــم پر پـــــروانه شكسـتن هنــر انســان نيست گـــر شكســـتيم ز غفلت مـن و مايي نكنيم و به هنـگام نيايــش سـر سجاده ي عشــق يادمـــان باشد اگر حال خوشي دســــت بداد جز براي دل محبـــوب دعــــايي نكنيــــــم مهــــــرباني صفت بارز عشـــــاق خداست يادمـــــان باشد از اين كار ابايي نكنيـــــــم یادمــان باشد که دگر لیلی و مجنوني نیست به چه قیمـت دلمـان بهــر کسی چاک کنیــم یادمـــان باشــد که در این بحر دو رنگی و ریا دگــــر حتـــی طلـــب آب ز دریا نکنیـــــــم یادمــان باشـد اگر از پس هر شب روزیست دگـــر آن روز پیِ قلـــب ســـیاهی نرویـــم یادمـــان باشــد اگر شمعی و پروانه به یکجا دیدیم طلــب سوختن بال و پر کس نکنیـم ولی آخر تو بگــــو با دل عاشـــق چه کنـــم یاد مــــن باشــد ازین پــس ، طلـب عشـــق زه هـــــــر کـــس نکنــــم گــو تـــو آخـــر که نــه انصــــاف و نــه عــــدل اســـت و نه داد دل دیــوانه من بهـــــر که افتـــاده به خاک این همــه گفتـم و گفتـم که رسـم آخر کار به تو ای ، عشـق تو ای یار به تو ای بهــر نیاز یاد من هسـت که دیگر دل من تنــها نیست یاد مـن هست که دیگر دل تو مال من است یاد من هست که باشم همه عمر بهر تو پاک یاد تو باشـــــم و هــــر دم بکنــــم راز و نیاز ياد تو باشد از اين پـــس مـن و تو ما شده ايم هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شـده ایم

مـــنو اصلی

دلنوشــــته های قدیمی


دوســـتای من مثه مـــــاه میــمونن میـگی نــه ؟ خودت برو ببینشــون

حرف تمــــوم دوری هــــا (آبجی مهتــــاب ( جونیـه گلـــم
( یادمه روزی که رفتی ( مـــاهان جونم
(خودم و MFT ) only MFT
( شـــــعاع مهـــــــربانی ( حبيب جونم
شاپــرک شهــــر شـــاپرک هــا ( شاپـــــرک ( جونم
( نفـــــس جونــم ) N a F a S D o O N
( به امید اون روز خوب... ( سیــــما جونم
( حـــــال من ( میثم جونــم
هر چه می خواهــــد دل تنگت بگــــو ( صندرا جونم )
( سعید جونم ) (X) دختر کــــــــشی (X)
( پسرک تنـــــــها ( محمد جونم
آهااای... خــــــــداااا.... صدام می یاد؟؟( مهسا جونم )
(پیمان جونم) ............
بهتــــــرین وبلاگ فارسی ایرانیـــــــان (محسن جونم )
میان تاریکی تو را صـــــــــدا کردم
( عشق صادقـــــــانه ( رضا جونم
( حرفاي دلـــــــم ( محمد جونم
( خورشيد تابــــــــان ( احمد جونم
من يه مسافر غريبم تو اين دنياي بي كسي ( مرتضي جونم )
( دل تنــگي (مسافر جونم
( منم و يه دنيـــا حرف ( شيدا جونم
( به يادم بــــاش كه يادتم ( شهرام جونم
( عشق منــــی ( یوسف جونم
( محبوب مــــــــن ( آرام جونم
گیتـــــــــــار مـــن همــــدم تنهـــــــایی ( مـــــن (شبنم جونم
( پرستوی مســــــافر ( حسین جونم
(ثمین جونم ) raini girl
( منو فرامــــــوش نکن (جواد جونم
( الهه ی شــــــرقی (فرزانه جونم
*•. ღدســـت خــــط ســرنوشـــت...ღ.•* ( سایه جونم )
( عاشق زنــــدگی ( میثم جونم
گــــــاه نوشــــــت هــــــــــای یک زنـــدگی ( آرس جونم )
( واکـــسی (واکـــسی جونم
( روز نوشت های یک رهـــگذر (رهگـذر جونم
با ما به از این باش که با خلق جهانی ( اسماعیل جونم )
امیــــد ، امیــــد ، امیــــد ، فقــــط ( امیـــــــدوار ( پـــسر آفتابی جونم
( چکـــــاوک خسته ( چكاوك جونم
رفـــــیق لــــــحظه هایم باش ( تـــــــارا ( گلی جونم
( عاشـقانه های رهــا پاییزان ( رهـــــا جونم
( تنـــــهاترین ســـردار (مجیــــد جونم
( قصـــــــــر عشــق (بهـــــــاره جونم
شاپـــــــــــرکم شاپـــــــــــرک ( شــــاپرک جونــــم )

دوستای از گل بهـــــترم


!!! ... بـدو طـنــز ... !!! ( * منگــول خـــــان جونــــم * )
( مسعــــود جونم ) masood danger
( ایــــران من ( ماندانا جونم
کلبه حدیث و مهســــا کوچولو ( حدیث جون و ( مهســـا جون
( به رنــــــگ صـــــدف ( صدف جونم
عاشـــــــق کردن شخص مورد نظرتان ( میلاد جونم )
( کلبـه شیــرین ( شیریـن جـــــونم
عاشـــــــــق بی معشــــــــــــوق ( راضـــیه جونــــــم )
یـــــادداشــــتهـــــــای یـــک دانـــــشجو (عــلیــــرضا جونم )
ترنـــــم اشــــکبوس (ستــــــاره مشرقی ( جونم
( دو عــــــاشق دیوانه ( محمد امین جونم
به نام الـــــهه خوبی هــــا اهورا مـــــزدا (سعید جونم )
( قهــــوه کی میخوره ؟!؟!؟!؟( مهدی جونم
( قـــــلب شیشه ای ( افشـــین جونم
( مثــــل هیچی ...!؟( ســـــام جونم
( پادشـــاه صـــخره هـــا ( امیـــد جونم
ایـــن روزا عـــادت همـــه رفتن و دل ( شــــکستنه (مصطـــفی جونم
( تنــــهاترین غــوغا (غوغـــا جونم
( دریـــا (مهـــــتاب جونم
( مــن خیــس فاجعـــه ام ( پاییـــــز جونم
بنــــام خدای یگانــه ای که یگـــانگی( شایستـــه اوســت ( سمیه جونم
( ســــوز عشــــق ( آصف جونم
به نـــام تـــک نوازنـــده گیـــتار عشـــق (فریــــبا جونم )
(مزنــا جـونم ) Never Hood
( تلاطـــم (مــیترا و مــهسا جونم
( چرنــــد و پرنــــد (حمـــــید خان جونم
( سختی (بابایی جونم
عشـــق ...چــرت و پــرت ... بیــخیـــال (مـــحمود جونم )
( عشــــق حقیــــقی (ســـحر جونم
( حکــــایت دریـــا (ســـودابه جونم
بـــیا بـــیا کـــه مــرا با تو مـــاجرایی ( هســـت... ( هیــــوا جونم
آرشيو دوستای از گل بهترم

نیمه شب آواره و بی حس و حال

در سرم سودای جامی بی زوال

پرسه ای آغاز کردیم در خیال

دل به یاد آورد ایام وصال

از جدایی یک دو سالی میگذشت

یک دو سال از عمر رفت و برنگشت

دل به یاد آورد اول بار را

خاطرات اولین دیدار را

آن نظر بازی و آن اسرار را

آن دو چشم مست آهو وار را

همچو رازی مبهم و سر بسته بود

چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد و هم آشیان شد با من او

هم نشین و همزبان شد با من او

خسته جان بودم که جان شد با من او

ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی

اینچنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر

وای از آن عمری که با او شد به سر

مست او بودم زه دنیا بی خبر

دم به دم این عشق میشد بیشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد

گفتگو ها بین ما آغاز شد

گفتمش در عشق پا برجاست دل

گر گشایی چشم دل زیباست دل

گر تو زورق بان شوی دریاست دل

بی تو شام بی فرداست دل

دل زه عشق روی تو حیران شده

در پی عشق تو سر گردان شده

گفت : در عشقت وفا دارم بدان

من تو را بس دوست میدارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان

چون تویی مخمور خمارم بدان

با تو شادی میشود غم های من

با تو زیبا میشود فردای من

گفتمش عشقت به دل افزون شده

دل زه جادویی رخت افسون شده

جز تو هر یادی به دل مدفون شده

عالم از زیبایت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب یعنی خموش

طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود

بهر کس جز او در این دل جا نبود

دیده جز بر روی او بینا نبود

همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره آفاق بود

در نجابت در نکوهی پاک بود

روزگار اما وفا با ما نداشت

طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیش پای عشق ما سنگی گذاشت

بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس

حسرت و رنج فراوان بود و بس

یار ما را از جدایی غم نبود

در غمش مجنون و عاشق کم نبود

بر سر پیمان خود محکم نبود

سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من دیوانه پیمان ساده بست

ساده هم آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری را گسست

این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوتر عاقبت از بند رست

رست و با دلدار دیگر عهد بست

با که گوییم او که همخون من است

خصم جان و تشنه خون من است

بخت بد بین وصل او قسمت نشد

این گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به این همت نشد

عاشقان را خوشدلی تقدیر نیست

با چنین تقدیر بد تدبیر نیست

از غمش با دود و دم همدم شدم

باده نوش غصه ی او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم کم شدم

آخر آتش زد دل دیوانه را

سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتی خوش گذر

بعد از این حتی تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بیرون کن زه سر

دیشب از کف رفت فردا را نگر

آخرین یکبار از من بشنو پند

بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقی را دیر فهمیدی چه سود

عشق دیرین گسسته تار و پود

گر چه آب رفته باز آید به رود

ماهی بیچاره اما مرده بود

 

گــل مــــــن خبـــــــــر نداری دل گلـــــدونت می گیــــــره ×××× اگــه تـــــو پـــــژمرده باشی گلـــــدونت بـرات می میـــره
 
فقط اومدم بگم ......

یاد بگـــذشته به دل مــــــاند و دریـــــغ

 نیست یـاری که مــــرا یـــــاد کنــــد

دیده ام خیــــــــره به ره مانــــــد و نداد

 نامه ای تا دل من شــــاد کند

خود ندانــــم چه خطایـــــی کردم

که زه مــــــن رشته الفـــــت بگسســــــت

در دلــــــش جایی اگــــــــر بود مــــــرا

 پس چرا دیــــده زه دیـــــدارم بســــت ؟؟؟

هــــر کجا مینـــــگرم باز هـــــم اوست

که به چشمـــــان ترم خیــــره شــــده

درد عشـــــق است که با حسرت و ســــــوز

بر دل پر شــــررم چیره شـــــده

گفتــــم از دیـــده چو دورش ســــازم

بی گمـــــان زودتـــــــر از دل بـــــرود

مـــــــــــرگ باید که مـــــرا دریابـــــد

ورنه دردیســـــت که مشکــــــل بــــرود

تا لبی بر لـــــب من میــــلغــــزد

میــــکشــــم آه که کـــاش این او بـــــود

کاش ایـــــن لب که مــــرا می بوســـــــــد

لب ســــــوزنده آن بدخو بـــــــــود

میکشـــــندم چو در آغـــــوش به مهـــــــــر

 پرســــم از خود که چه شـــــد آغوشــــش

چه شــــد آن آتــــش ســـــــوزنده که بود

شــــــعله ور در نـفــــــــس خاموشــش

شعـــــــــر گفتـم که زه دل بـــــــردارم بار سنگیــــــــن غم عشقـــــــــــــش را

شـــــــــعر خود جلوه ای از رویـــــش شـــــد

 با که گویــــــــم ستـــــــم عشقـــــش را

مــــــــــادر ایــــــــن شانه زه مویــــم بـــــــردار

سرمــــــه را پاک کـــــن از چشمــــــانم

بکـــــن این پیرهنــــــم را از تن

 زندگی نیســـــت به جز زندانــــــــم

تا دو چشمــــــش به رخــــــم حیران نیـــــست

به چه کار آیـــــدم این زیـــــــبایی

بشکــــــن ایـــــن آیینه را ای مـــــــــــــادر

حاصلم چیســـــــــت زه خود آرایــــــــی ؟

در ببـــــندید و بگوییــــــد که مــــــن جز از او از همـــــــه کس بگسســـــــتم

کس اگـــــر گفـــــت چرا ؟ باکـــــــم نیســــت

فاش گوییـــــــــــد که عاشـــــــق هستــــم

قاصدی آمـــــــد اگــــــر از ره دور

زود پرســــــید که پیغــــــــــام از کیســـــــت

گـــــــــر از او نیســـــت بگوییــــــد آن زن دیـــــــــرگــــاهیست در ایـــــن منـــــزل نیســــــت

 

بعد از ماهها اومدم که بگم :

 

تولــــــــــــــــدم مبــــــــــــــــــارک

 

29/8/68

شــــــاد باشیـــــــــــــــد و عاشق

تا درودی دوباره بدرود

   نگاشــته شــــده به قلــــم  ســــایه در جمعه بیست و نهم آبان 1388 سـاعت  0:0   |   

 
عاشــــورا ...

هــــر دم به گوشـــم مي‏رســـد آواي زنگ قافـــله
اين قافـــله تا کربلا ديـــگر ندارد فاصـــله
يک زن ميـــان محملي انــــدر غـــم و تاب و تب اســـت
اين زن صدايـــش آشناســــت اي واي من اين
زينب اســــت

 

 عشــــق يعنی تشنه‌ای خود نيــــز اگــــر ، واگــــذاری آب را بــــر تشنه‌تــــر! ...

 

 

 

  الـــسلام علیک یا اباعبــــــــــــــدالله الحسین

 

درختان ابـــــــر غم بر سر کشیدند

و مــــا هنـــوز چو مردابی اســـــیر خاک هستیم

آسمــــان از این پس خونیــــن دل است

فرزنــــــد رباب در تاب و تب اســــت

خدایا قــــــــــطره ای اشک ده قطره ای باران ....

آسمان ساکت است و در دنیایی از خجالت غرق .....

دشت بلا با دهانی نیمه باز شاهـــــــد است

و گواهـــش آسمانی کوره مانــــند است

چه بی حاصل به آسمان چشــــم دوختند

ولی افسوس هرگز انتظار رباب ......

 بار خدایا حسیـــــــــن  مظلوم است

دشت بلا مکان غم است و اندوه و ماتـــــــــم

خدایا زمین تاب کشیــــــــدن این مصیبت را ندارد

صبـــــــــر ده .....

 

 

 

   نگاشــته شــــده به قلــــم  ســــایه در دوشنبه نهم دی 1387 سـاعت  18:4   |   

 
دوست

یكـــی از روزهای ســــال اول دبیرســـتان بود من از مــدرسه به خانه بر می گشـــتم

كــــه یـــــكی از بچه هـــای كلاس را دیــــدم اسمــش مایـــــــکل بود

و  همـــه‌ی كتابهــایش را با خــود به خانـه می بــرد 

با خــودم گفتـــم : کی این هــمه كتـاب رو آخـــر هفتــه به خونـه می بـــره عجب پســــر بی کـــاری !! 

مــــن بــــرای آخر هفــــته ام برنامــــه‌ریزی كرده بـــــودم

بنابـــــــراین شانه هــــــایم را بالا انداختـــــم و به راهــــم ادامـــــه دادم 

همـینطور كه می رفــتم،‌تــعـــدادی از بچه ها رو دیدم كه به طـــرف او دویــدند

و اونــــــو به زمــین انداختــــند كتابهــــاش از دسـتش ریخــــت و خودش هـــــــم روی خاكهــــا افتــاد  

و عینكش چند متــر آنطـرفتر ، ‌روی چمنها پرت شــد ســرش رو كــه بالا آورد، 

تو چشــماش یه غــــم  خیلی بــزرگ رو دیــدم بی اختیــار قلبــــم به طــــرفش كشــیده شــد

و بطــرفش دویــدم در حالیـكه  بــه دنبــال عینكش می گشــت،

‌یه قطــره درشــت اشــــك رو تــو چشمــاش دیـــدم

همـــــینطور كه عینكــش رو به دستــش مـــــی‌دادم ، 

گفتــم: بیخیــال این بچه هــــا همشــون یه مشــت آشـغالن!

اون به مــن نگـاهی كــــرد و گفت: هــــی ، متــــــــــشكرم!

و لبــــخند بزرگــــی صــــورتش رو پوشــانــد

از اون لبـــخندهــایی كه سرشــار از سپاســــگزاری قلبــیه مــــن كمـكش كــــردم كـــه بلنـــد بشــــه

و پرسیــدم كجا زنـــدگی می كنــه؟ 

فهمیــــدم كــــه او هــــم نزدیــــــك خانـه‌ی مــــا زندگی می كنـه

ازش پرسیـــــدم پس چطــــور من تا به حـــال تو را ندیـــــده بودم ؟

او گفت كه قبـــــلا به یك مـــدرسه‌ی خصـــــوصی می رفته

و این برای من خیلی جالــب بود پیش از ایــن با چنین كسی آشـــــــــنا نشده بودم

مــا پیاده قدم زدیــم و من بعضــــی از كتابهـــــایش را برایــش آوردم

او واقعــــا پســـر جالبـــــی از آب درآمـــــد 

و من ازش پرســـیدم آیا دوســت دارد بــرای آخــــر هفــــته با مــن و دوسـتانم فوتبــــال بازی كنــــد ؟

او جواب مثــبت داد و ما تمــــام اخر هفــته را با هــم گذراندیــم

هر چه بیشــتر او را می شناختــــم، بیشــــتر از او خوشــم می‌آمــد

دوستــانم هم چنیــن احساســی داشتـــند صبـح دوشــنبه رسیـــد

مـــن دوباره مایـــــــــکل را با حجم انبوهــــی از كتابهــا دیــدم که به ســـــمت  مدرسـه می آ مــد

به او گفتــــــم : هی پســـر تو  بعــد از مــدت كوتاهــی عضــلات قوی پیــــدا می كنی ،‌

با ایــــن همـــه  كتــابی كــه  با خـودت ایــن طرف و آن طــرف می بـــری!

مایــــکل خندیـد و نصــف كتابهــا را به دستــان من سپرد

در چهــــار ســال بعــد، من و مایکل بهتــــرین دوستـــــــان هــم بودیم

و وقتی به ســال آخر رسیــــدیم، هــر دو به فكــــــر دانشــــــكده افتادیم

مایکل تصمیــــم داشــــت به جورج تاون بــرود و مـــــن به دوك

من می دانستم كه همیشـــــه دوستان خوبی باقی میمـــــانیم

و اصلا مهــم نیست چقدر فاصـله بین مـــــاوجود دارد

او تصمــــیم داشت دكتــــر شود و من قصــــد داشتــم به دنبال خریـــــد و فروش لــوازم فوتبــــال بروم

مایکــــل كسی بود كــــه قــــرار بود برای جشــــــن فارغ التحصــــیلی صحبــــت كنــــد

و مـــن خیلی خوشحال بــودم كه مجبــور نیســـــــتم در آن روز روبــروی همـــــه صحبــــت كنــــم

مــــایکل را دیــــــدم  او عالی به نظــــر می رسیــد

و از جمله كسانی به شمــــــار می آمـــــد كه توانســته اند خـود را در دوران دبیرسـتان پیدا كنــند

حتی عینك زدنش هم به او می آمد همه‌ دخترهــــا دوســتش داشتنــد

پســــر، گاهی مــــن بهش حســودی می كــردم!

امــــروز یكی از اون روزهــــا بود و مـن می دیـــــــدم كه بــــرای سخنرانی اش كمــی عصبی است

بنابــــراین دست محكمی به پشتــش زدم و گفتـــم : هی مــــــرد بزرگ! تو عــــالی خواهــــی بود!

او با یكی از اون نگــاه هــــایش به من نگــــاه كـــــرد و  لبــــخند زد

گفــــت : مرســــی و  گلویش را صاف كــــرد و صحبتــــش را اینطــوری شــــروع كــــــــرد :

فارغ التحصیلی زمــان سپـــــــاس از كســانی اســت كه به شمـــــــا كمك كــرده اند

که این سالهای سخــت  را بگذرانیــــد والــدین شمـــــا، معلمــــانتان،

خواهــر برادرهــایتان شــــاید یك مــربی ورزش اما مهمتــر از همــه، دوســــتانتــان...

مــن اینجا هستـــــــم تا به همه ی شمــــا بگویم دوســـت كسی بودن ،

بهــــترین هدیه ای اســت كه شمــا می توانید به كسی بدهـــید

و امـــــروز می خواهم  برایتان داســـــتانی را بگویــــیم  

من به دوستـــــم باناباوری نگاه می كــــــــــردم،

در حالیكه او داستان اولیـــــن روز آشناییمان را تعـــــریف می كـرد

سپــــس به آرامی گفــت كه در آن تعــــطیلات آخر هفــته قصــد داشته خودش را بكشـــــــــــــــــــــد

او گفـــت كه چگونه كمــد مدرســه اش را خالی كــــرده

تا مــادرش بعدا وســـــــایل او را به خانه نیـــاورد

مایــــکل نگاه ســــختی به مــن كرد و لبــــخند كوچــــــك و شــــیرینی  بر لبانــش ظاهــــر شـــــــــد

او ادامه داد: خوشـــــــبختانه، من نجات پیدا كـــــــردم 

دوستم مـــــــرا از انجام ایـــــــن كار غیر قابل بحث، باز داشت

مــــن به همـــــــهمه‌ای كه در بیــــن جمعیت پراكنــده شــــده بــــود گــــوش می دادم،  

در حالیــــكه این پســــر خوش قیــــافه و مشــــــهور مدرســــه

به ما دربــــاره‌ی سســــت ترین لحظه هــــــــــای زندگیش توضیــــح می داد

پدر و مــادرش را دیــــدم كه به مــــن نگاه می كردنــــد و لبخند می زدند

همان لبخنــد پر از سپــــــاس که مــن تا آن لحظــــه عمــــق این لبخنــــد را درك نكــــــرده بـــــــودم

و فهمیدم که هــــرگز نباید تاثـــــــیر رفتارهــــایمان را دســت كم بگیریــــم  

ما با یك رفتــــار كوچك، می توانیــــم زندگی یك نفــــر را دگرگون کنیـــــــم:

البته برای بهــتر شــــدن یا بدتر شــــدن و همـــواره یادمان باشــــد 

خداوند مــا را در مسیر زندگی یــكدیگر قرار می دهد تا به شــكلهای گوناگون بر هـــــــم اثر بگــــذاریم

 

 

شـــاد باشیــــد و عــاشــق 

 

 

   نگاشــته شــــده به قلــــم  ســــایه در جمعه بیست و دوم آذر 1387 سـاعت  12:52   |